مینه و هدف: یکی از متغیرهای مهم سازمانی، طردشدگی کارکنان از سوی افراد و گروه های کاری است که بر رفتار سازمانی و عملکرد شغلی آنان تأثیر دارد. هدف از انجام این پژوهش ارائه الگو و شیوه های طردشدگی در محیط کار بوده است. روش شناسی: این پژوهش به روش کیفی از نوع تم است. جامعه آماری مدیران و متخصصان شرکت نفت که به روش نمونه گیری گلوله برفی بر اساس اشباع نظری 14 نفر از خبرگان انتخاب شد. روش گردآوری داده ها کتابخانه ای و میدانی است و ابزار گردآوری مصاحبه عمیق بود و بر این اساس کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام شد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار Max انجام گرفت. یافته ها: بعد از کدگذاری، 19 مقوله از داده های کیفی پدیدار شدند و در نهایت بی خبر گذاشتن از اطلاعات، عدم ورود به جلسات، عدم سلامتی جسمانی، روحی، روانی و اخلاقی، مسائل شخصی بین همکاران، عدم ارجاع کار، بازدهی پایین، عدم علاقه و انگیزه به کار، عدم اجرای مسئولیت های محوله، کم کاری، بی علاقگی و بی انگیزه ای به عنوان شاخص های طردشوندگی مشخص شدند. نتیجه گیری: نتایج پژوهش نشان داده است که شیوه های طردشدگی در محیط کار به صورت شیوه طردشدگی توسط سرپرستان، همکاران و زبان محاوره است.